FILM OPARTY NA FAKTACH
CZARNA KSIĘGA
IZRAEL, PAŹDZIERNIK 1956
Jesteśmy na terenie kibucu, zrobimy krótki postój.
- I jak? - Pełno kurzu.
Zrobię zdjęcie.
Zakłóca pani zajęcia. Tu nie wolno fotografować.
Nie znam hebrajskiego. Nie mówisz po holendersku?
Ellis de Vries z Hagi?
Ronnie!
Co tu robisz?
- Mieszkam. To mój kraj. - Jesteś Żydówką?
- Co cię tu sprowadza? - Przyjechałam z mężem.
To ten w koloratce, George.
Nagle stał się bardzo pobożny. Lekarz mówi, że to przez wojnę.
Żyjemy po bożemu. Przynajmniej noce są spokojne.
Ostatnio byłaś z Kanadyjczykiem.
To on. To mój Kanadyjczyk.
Spotkałam znajomą z Holandii. Z wojny.
Jak tu trafiłaś?
Proszę wsiadać! Następny postój w Capernaum,
gdzie Jezus dokonał pierwszych cudownych uzdrowień.
Do widzenia. Wyślę ci zdjęcia.
Napisz Rachel Rosenthal, jestem mężatką.
Adres?
- Kibuc Stein. - Szalom! Tak się tu mówi?
Szalom!
HOLANDIA, WRZESIEŃ 1944
Przemówił Jezus... ...światłość świata...
...światłość życia.
Jantje! Stientje! Dziś wy podajecie.
Dzień dobry, pani Tjepkema. Witajcie, dzieci.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Rachel!
Nie wolno jej tak nazywać.
Przejaśnia się. Przed zmrokiem sprzątniesz oborę.
- Tak, szefie. - Siadać.
Przeczytasz Ewangelię, ojcze?
Nasz gość poznał kolejny werset.
Zamknijcie oczy.
Po raz wtóry przemówił do nich Jezus: "Jam jest światłością tego świata,
a ten, kto pójdzie za mną, nie będzie szedł w ciemnościach,
- bowiem światłość życia będzie z nim." - Amen...
Amen.
Ładnie i bez błędów. Stientje, podaj jej porcję.
Gdyby Żydzi słuchali Jezusa,
nie mieliby teraz kłopotów.
Jedzmy.
Proszę.
feel that way
the moon is shining, and that's a good sign
cling to me closer and say you'll be mine
Hej, ty! Angielska muzyka jest zakazana!
Ale nie dla takich ślicznotek.
Mało śmieszne! Wystraszyłeś mnie! Myślałam, że to szwab!
Jak mogę ci to wynagrodzić?
Zabierz mnie na łódź.
- I daj papierosa. - Jawohl!
- Co on wyprawia? - Zrzuca bomby, żeby się wznieść.
Padnij!
- Dokąd idziesz? - To moja kryjówka.
Stój! Niemcy!
Nie możesz tam wrócić. Chodź!
Smacznego, synu.
so laugh and sing, make love the thing
be happy while you may
Przycisz to.
there's always one beneath the sun
who's bound to make you feel that way
A niech mnie! Głos na płycie...
to ty.
To było dawno temu. Przed wojną.
Dziś cię słuchają, jutro uciszają.
Ojciec złowił ją dla nas.
Jak miło...
Włącz palnik, proszę.
- Ładna rzecz. - Zatrzymaj ją.
- Naprawdę? - Niech będzie pamiątką po kobiecie, którą ocaliłeś.
Jesteś słodka.
Dziękuję.
- Nie ma tego złego. - To znaczy?
Nie muszę recytować Biblii, by zasłużyć na posiłek.
Auto... Z silnikiem benzynowym.
Pani Stein?
Rachel Stein?
Wiem, że pani tu jest.
Niemcy znaleźli pani dokumenty w zgliszczach gospodarstwa.
Panie Maalderink? Wiedzą, że był pan przy pożarze.
Spisali numer pana łodzi.
Nic nie zrobiłem.
Nawet szwaby potrafią myśleć.
Żydówka znikła,
a na wodzie była tylko pańska łódź.
- Po co pan przyszedł? - Ostrzec was.
Niemcy zaraz tu będą. Pani Stein pojedzie do Polski,
a pan z rodziną zostanie aresztowany za ukrywanie Żydów.
Skąd pan wie?
Niemiecki raport trafił do Hagi.
- Stamtąd przesłano go nam. - Nam? Czyli komu?
Nieważne. Macie szczęście, że w Holandii wciąż jest dobra policja.
Przekazuję wiadomość. Ukryjcie się. Szybko.
Dobranoc.
- Wyraziłem się niejasno? - Proszę nam pomóc się ukryć.
Przysłał pana ruch oporu, prawda? Może nam pan pomóc?
- To niebezpieczne. - Zaryzykujemy.
Nie może nas pan tak zostawić. Proszę.
Mokradłami można przejść przez granicę, ale...
Teraz? To szaleństwo.
Za kilka tygodni będą tu Alianci.
Ci twoi Alianci dostali w dupę pod Arnhem.
Jedziecie ze mną, albo radźcie sobie sami.
Moment... Pojedziemy.
Bądźcie gotowi jutro. Przyjadę o 2:00.
Weźcie tylko niezbędne rzeczy i dużo pieniędzy.
To tu.
Zaczekam za rogiem.
W.B. Smaal ADWOKAT
Słucham?
Rachel Stein do pana Smaala.
Proszę wejść. Zobaczę czy jest wolny.
- Wim, pani Stein do ciebie. - Poproś ją.
Mąż prosi.
- Smaal. - Rachel Stein.
Ojciec mówił, by w razie kłopotów iść do pana.
Każda młoda kobieta może podawać się za Rachel Stein.
Moi rodzice i brat.
W czym mogę pomóc?
Zbombardowano moją kryjówkę. Straciłam wszystkie dokumenty.
Mam szansę uciec na ziemie wyzwolone.
Potrzebuję pieniędzy.
Ile?
Żeby starczyło na rok.
Sto tysięcy?
To niemożliwe.
Połowę?
Prosiłabym w dolarach i biżuterii. Mam mało miejsca.
Będę prosił o pokwitowanie.
Muszę wykazać twemu ojcu, że rachunki się zgadzają.
Wie pan gdzie ukrywają się moi rodzice?
Nie wiem i nie chcę wiedzieć.
- Gdzie podpisać? - Tutaj.
Chwileczkę. Nie przeliczysz?
Nie. Ufam panu.
Rachel... Nie powinnaś być taka ufna.
Zwłaszcza w dzisiejszych czasach.
Dokumenty do kontroli!
Van Gein, Gestapo. Wiozę schwytanych Żydów.
Dziesięć osób.
- Zgadza się. Proszę jechać. Szerokiej drogi. - Heil Hitler.
Wysiadajcie.
Zbierajcie się.
Rachel.
Max! To mój brat.
Wszyscy jesteśmy.
Moje dziecko.
Ciszej. Chodźmy.
- Skąd się tu wzięliście? - Ten człowiek...
- powiedział nam, że chcesz uciec. - Od razu się zdecydowaliśmy.
To jest Rob. Pomógł mi.
Bez przepychanek. Ostrożnie.
Idźcie do końca i usiądźcie.
- Wszystkich pan hamuje. - Jest po operacji.
- Rana jeszcze świeża. - Przepraszam, nie wiedziałem.
- Zrzuć trap. - Nie płynie pan?
Nie. Kapitan wie, co robić.
Bezpiecznej podróży.
Proszę zdjąć naszyjnik. Będzie błyszczał w ciemności.
Ja nawet w nim śpię.
Proszę zasłonić. Szkopy wszystko widzą.
Odpływamy!
Mam piernik. Chowałam go na specjalną okazję.
Na co chorowałeś?
Na wyrostek. Ledwo się wylizał.
Nasz prawnik znalazł lekarza,
- który potajemnie go zoperował. - Na stole kuchennym.
Prawnik wiedział gdzie jesteście?
Oczywiście. Znalazł nam kryjówkę.
Mnie powiedział, że nic nie wie. Dziwne.
Tak było bezpieczniej.
- Gdzie się ukrywaliście? - Na poddaszu u sklepikarza.
- Socjalista, ale dobry człowiek. - Bruksela byłaby lepsza.
- Nie rozdzielimy się więcej? - Nie.
- Czemu płyniemy na wschód? - Skąd wiesz?
Byłem sternikiem w marynarce.
Ja pływałem z Holandii do Ameryki. Zygzakujemy.
Wspaniale.
Wysiadać.
Co wieziecie?
- Otworzyć! - Ależ to nieboszczka.
- Zmarła na straszliwą chorobę. - Tyfus.
Otworzyć!
Zamknąć!
Prawie się udusiłam.
Pierwszy raz słyszę narzekanie.
Półtora centymetra.
- Ciut więcej i by zauważyli. - Miałam na myśli deszcz.
O mało się nie poruszyłam.
Tam możesz się umyć.
Użyj tego.
Jak się wam odwdzięczę?
- Może zsunęłabyś to z siebie? - Daj spokój, Joop.
Napisz do człowieka, który cię znalazł
i jemu podziękuj, że zawiadomił nas zamiast Niemców.
Przefarbuj się.
Cześć, tato.
Kuipers.
Ellis de Vries.
Przywykniesz do nowego nazwiska. Dokumentny są w porządku?
Tak, tato. Lepsze od oryginalnych.
- Gotowałaś kiedyś? - Tak, dawno temu, w domu. Koszernie.
Na takie spadł popyt.
- Przepraszam. - Możesz tu zostać,
ale musisz pracować.
Im ciężej, tym lepiej.
Jej rodzinę rozstrzelało SS.
Pewnego dnia ich dopadniemy.
PIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Ellis, pozwól.
Jedna z kobiet odpadła. Chcesz ją zastąpić?
- Praca to praca. - Nawet ryzykowna?
Co mam do stracenia?
Życie.
- Ona ma jutro ze mną jechać? - Tak.
Ellis jest teraz kurierem.
Jestem Hans.
Usiądź.
Jak zwykle ludzie Kuipersa zajmą się stroną techniczną.
Moi zapewnią ochronę.
- O której zaczynamy? - Równo o 7:30.
- Wind? - Północ, północny-zachód.
Joop, południowy-wschód.
- Czerwony. - Kees, 150 m.
Ani kroku dalej, nie jestem Owensem.
- Niebieski, Kees. - Dam sygnał.
Pytania? No to po maluchu.
A co ja mam robić?
Będziesz udawać moją narzeczoną. Kilka buziaków, przytulanki...
Szwaby nie ruszają zakochanych.
Tylko po to tu jestem?
Panowie...
Zdrowie Królowej.
Wypij za Wilhelminę, zatwardziały komunisto.
Zdrowie.
Za minutę nadleci. Zaczynamy.
Zajmij się tym.
Czekolada! Nie jadłem od wieków.
Ellis, twój jutrzejszy bagaż. Ostrożnie, to sprzęt radiowy.
Szykujecie potańcówkę?
To nadajnik.
Założymy podsłuch w Gestapo.
Mają dobrą ochronę. Reperuję ich linię telefoniczną.
Często mnie wzywają.
Okablowanie jest gotowe. Brakowało tylko tego.
- Jest coś dla mnie? - Tak.
Szlag! Nie mogę z tym chodzić.
Angielski napis jak wół.
W kantorku są puste walizki.
Zacznijcie załadunek.
Ręce do góry! Nie ruszać się!
Zabraliśmy pięć istnień. Cośmy zrobili?
My albo oni.
Ładujcie broń do wozu. Sprawdzę okolicę.
Hans jest niezawodnym klientem.
- I doskonałym strzelcem. - A gdyby chybił?
Niemożliwe. Był najlepszy w Pro Patria.
- Co to takiego? - Studencki klub strzelecki.
Najlepszy. Hans, Maarten i ja byliśmy członkami.
Teraz razem pomagamy Żydom.
Hans to super gość. Wyplącze się z każdej matni.
Teren czysty. Dupki działały na własną rękę.
Weźcie mundury. Mogą się przydać.
Jesteśmy im winni chrześcijański pogrzeb.
A ja mówię, że masz wrzucić ciała do studni.
To pistolet, nie myśl sobie.
A co mogłam pomyśleć?
Kontrola! Szykować dokumenty.
Jesteśmy zakochani?
A więc...
Otwierać torby!
Ja strzelam, ty ciągniesz hamulec i uciekasz.
Zabieraj łapy, zboczeńcu! Brudna świnia!
Dzień dobry.
- Pomogę pani. - Dziękuję.
Są ciężkie.
Piękne kobiety nie powinny dźwigać takich ciężarów.
Wiozę gramofon i płyty.
- Dziękuję. - Lubi pani muzykę?
To moja praca. Przed wojną byłam piosenkarką.
- Ellis de Vries... - Ludwig Muntze.
Kontrola. Otworzyć walizki.
Ciekawe?
Bardzo. Przynajmniej dla mnie.
Znaczki. W dzieciństwie uwielbiałam znaczki.
- Te dalekie kraje... - Zacząłem je zbierać mając 6 lat.
Może dlatego zostałem geografem.
Kontrola.
Nie widać, że jestem zajęty? Idźcie dalej.
Tak jest, kapitanie.
Mogę obejrzeć? Będę ostrożna.
Polska... Francja...
Zbieram znaczki z miejsc, w których stacjonowałem.
Wpierw z Polski, Francji, a teraz stąd.
Kończy się na naszej królowej.
Brakuje znaczków z Wilhelminą ze Wschodnich Indii Holenderskich.
Wątpię, czy uda mi się je zdobyć.
Chwileczkę, to mój bagaż.
Może podwiozę, by nie dźwigała pani tych ciężarów?
To bardzo uprzejme, ale ktoś na mnie czeka. Dziękuję bardzo.
Zobaczymy się jeszcze?
Chętnie. Do widzenia.
- Twoja uroda czyni cuda. - Faceci...
Nazywa się Muntze. Miły gość.
Szef Gestapo. Dzięki niemu wielu ludzi pożegnało się z życiem.
Proszę, a zbiera znaczki.
Kiedy stanie przed plutonem, z przyjemnością krzyknę "ognia".
On coś znalazł.
Panie Kuipers, to nasz wóz.
- Otwórz! - Zacięły się!
Jezu!
Znaleźli broń!
Wynosimy się! Biegiem!
W tył!
Na Boga!
Gerben...
- Aresztują cię! - Tam jest mój syn!
Za dużo wiesz. Wszystko z ciebie wyciągną.
Nic nie możemy zrobić.
Ukryjcie to w zakładzie pogrzebowym. Ellis, weź walizki ze zrzutu.
Hans, powiadom wszystkich, że likwidujemy kryjówkę.
Przez tego bydlaka Muntze mają Tima.
Zaczekaj...
Zamykamy stołówkę. Przekaż dalej.
Poznałaś Muntze w pociągu...
- Spodobałaś mu się... - Oszalał na jej punkcie.
Nie przesadzaj.
Pokazał mi klaser ze znaczkami. Zbiera Wilhelminy.
Jak daleko się posuniesz?
Jak daleko?
- Czy dam się zerżnąć? - Za ostro powiedziane.
Mówię wprost. O to chodzi?
Jesteś na to gotowa, by ratować Tima i innych?
Jeśli Muntze na to pójdzie, zgadzam się.
- Stroić sztywniaka w taki gajer! - To go sobie weź.
Gdzie moja walizka?
W kantorku.
O wszystkim pomyślałaś. Tyle zachodu dla Nazisty.
Nie twoja sprawa.
- Od czasu podróży, owszem. - Chciałbyś.
Przyszedłem po walizkę.
Tam jest.
Cholera, przemokła.
- Coś źle? - Oby nie. To insulina.
Są braki, a cukrzycy umrą bez tych zastrzyków.
Co ty powiesz.
Jesteś chora? Nie wiedziałem.
Jestem okazem zdrowia.
Nie gap się.
W Berlinie pracowałam w kabarecie. Komik był cukrzykiem.
Jeśli przedawkował, jadł czekoladę. To była ciągła walka.
Lepsza od śmierci.
Pieprzone Brytole. Połowa potłuczona.
- W szpitalu nie będą zadowoleni. - Jesteś lekarzem?
Lepiej nie pytaj. Czego nie wiesz, nie wygadasz.
Doktorze, parzy. Parzy!
Mam rzucić okiem?
Przynajmniej będę pierwszy.
Proszę.
Wim, znów ta dziewczyna. Wygląda, jak Jean Harlow.
Rachel? Wróciłaś?
W ogóle nie wyjechałam.
A twoi rodzice i Max? Też mieli wyjechać.
Zaskoczyła nas niemiecka łódź patrolowa.
Mieliśmy pecha.
Dziwne... Oni nie żyją, a ja nie umiem zapłakać.
- Kto was przemycał? - Kapitan. Też chyba zginął.
A kto przywiózł was nad rzekę?
Człowiek z ruchu oporu.
A nazwisko?
Van Gein, czy coś takiego.
To wielka tragedia. Przyjmij moje kondolencje.
Dla dobra kraju nawiążę bliską...
znajomość z niemieckim oficerem.
Mam z nim sypiać.
W tej sprawie nie mogę ci pomóc.
Wiem...
...ale jest tu coś, co pomoże.
Ja do kapitana Muntze'a.
Co pani powie? W celu?
Sprawa dotyczy Rodziny Królewskiej. W szczególności Wilhelminy.
Z kapitanem Muntze.
Już panią zapowiedziano. Proszę spocząć.
Panna de Vries?
Cóż za niespodzianka. Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Dużo korespondowałam z krewnymi w Indiach Wschodnich.
Matka zachowała wszystkie listy, więc odkleiłam dla pana znaczki.
Nad parą.
Nie do wiary.
Naprawdę wspaniałe.
Dzień dobry.
Postaw tam. Nie chcę pochlapać tych skarbów.
- Nalać? - Ja to zrobię.
Proszę się częstować. Brytyjska czekolada.
Spadła prosto z nieba.
Proszę jeść.
Co pani zamierza z nimi zrobić?
Nic. Od lat leżały w kredensie.
Tu są wszystkie znaczki, których mi brakuje.
Proszę zatrzymać te, które się panu spodobały.
Dziękuję. Doceniam pani gest.
Zamknij drzwi.
Samochód czeka.
Tak szybko? Weź mój płaszcz i czapkę.
Jaka szkoda. Obowiązki wzywają. Nie zdążyłem nic wybrać.
Zostawię je.
Dziękuję.
Chyba przesadziłam z czekoladą.
Od dawna nie jadłam słodyczy.
Wybieram się na przyjęcie. Będzie znakomite jedzenie.
Może weźmie pani swoje płyty i zechce mi towarzyszyć?
Sama zaśpiewam.
Jeszcze lepiej.
Bez pomocy holenderskiego Gestapo nie odnieślibyśmy takich sukcesów.
Wasza walka z terroryzmem jest i naszą walką.
U boku Fuhrera wywalczymy wolną Europę.
Heil Hitler!
A teraz muzyka.
die Fahne hoch die Reihen fest sind geschlossen
SA marschiert mit ruhig festem Schritt
Kam'raden, die Rotfront und Reaktion erschossen
marschier'n im Geist in unser'n Reihen mit
Kam'raden, die Rotfront und Reaktion erschossen
marschier'n im Geist in unser'n Reihen mit
Panno de Vries? Ellis?
- Wszystko dobrze? - Tak.
Nie powinnam pić szampana.
Odwykłam od alkoholu.
Już mi lepiej.
Zaśpiewać?
Generale, panie i panowie...
mam zaszczyt przedstawić wam Ellis de Vries,
która dla nas zaśpiewa.
Jakieś życzenia?
Sprośna Lola.
Wołają na mnie sprośna Lola...
...gorący hit sezonu. W moim domu, w buduarze, trzymam pianolę.
Muzyka urzeka wszystkich mężczyzn, nie mogę się od nich opędzić.
Lecz pianoli dosiadać mogę tylko ja.
Wołają na mnie sprośna Lola, gorący hit sezonu.
W moim domu, w buduarze, trzymam pianolę.
Tykanie moich kształtów surowo jest wzbronione.
Każdy kto się odważy zostanie dotkliwie zraniony.
Pa!
I co?
Z czym?
Chętnie obejrzę twoją kolekcję.
Jest ogromna.
Nie śpieszy mi się.
Nie masz szczoteczki do zębów.
Umyte.
Nieźle.
Zostało po kapitalistach, których wygnaliśmy.
Zwycięzca bierze wszystko.
Otóż to!
Dobrze śpiewasz. Gdzie pracowałaś?
W Berlinie, w kabarecie.
Czemu przestałaś?
Nie było zapotrzebowania.
Masz ciemne włosy.
Blond jest teraz najmodniejszy.
A może blond pozwala ci przeżyć? Jesteś Żydówką?
Tak. I co z tego?
Są żydowskie?
To też?
Również blond. Jesteś perfekcjonistką.
Nie krępuj się. Jesteśmy same.
Też się musisz wysikać, gdy jest po wszystkim? Byłaś świetna na przyjęciu.
Muntze cię wynajął? Niezła fucha, prawda?
Nie, ale załapałabym się na jakąś. Nie jestem Nazistką.
Ani ja. Jest w tym sens.
Holandia mogłaby być częścią Niemiec.
Nasz język przypomina niemiecki. Sam Goering tak uważa.
Prawdziwe mydło.
Plus dobre żarcie i drinki. Czegóż chcieć więcej?
Pilnuj, by twój Niemiaszek zawsze za tobą tęsknił.
Idę, Guntherze.
Co się tu dzieje? Lesbijskie ciupcianko?
Rozmawiałyśmy o pracy. Ellis chce u nas pracować.
Z tym głosem może czuć się zatrudniona.
O ile...
...ciałko ma równie anielskie.
Czyż nie jest piękna?
O, nie. Kapitan Muntze ma wyłączność.
- Gdzie byłaś? - Siusiałam.
Franken zaproponował mi pracę.
Dobry pomysł. Pomożesz urządzić przyjęcie na cześć urodzin Fuhrera.
Jesteś żonaty. Masz dwójkę ślicznych dzieci.
Byłem żonaty.
Już nie jesteś?
Nie.
Goring przyrzekł,
że angielskie bomby nie spadną na niemiecką ziemię.
Podczas nalotów na Hamburg ukryli się w schronie.
Nie było mnie tam.
Bomba spadła prosto na nich.
Ciężko... jest być samemu.
Wiem.
To muzyka dla twoich uszu.
Nic nam nie powiedziałeś.
Nic nie wiem. Ktoś musiał podrzucić broń.
Jesteś gównem na drodze Niemiec ku zwycięstwu.
Wkrótce Rosjanie zepchną was do morza. Was i waszych sojuszników.
Jeden za ciebie...
...drugi za towarzysza Stalina.
Bydlak.
Cóż za ordynarny język.
Wypłuczcie mu usta.
Wstrzymał oddech.
Do góry.
Za godzinę zaczniesz śpiewać.
- Jesteśmy same? - Dziewczyny uciekły do Niemiec.
Usiądź obok mnie. Będzie weselej.
Przepiszcie to i powielcie 15 razy.
Co to za plamy?
Bez obaw, to tylko woda. Do pracy. Będzie tego więcej.
Czytaj na głos, ja będę pisać.
Tylko zdejmę to z palców. Nie da się w nich pisać.
- Prawdziwe? - A jak myślisz?
Prezent od Gunthera. Piękne, co? Jego sejf jest, jak grota Alladyna.
"Sezamie otwórz się".
A w środku skrzynie z brylantami.
Co my tu mamy... 1945... Gotowe.
Ellis? Dyktuj.
Terrorysta Timotheus Kuipers...
Szybciej.
...złożył następujące zeznanie:
"Należę do bojówki komunistycznej,
kierowanej przez mego ojca Gerbena."
Nuda.
Ellis?
Co pan tu robi?
Uczę Niemców sprawiedliwości.
Sprawiedliwość? Tutaj?
Ruch oporu nie ma żadnych praw. Próbuję im pomóc jako adwokat.
Z Frankenem nie ma pan szans.
Mikrofon Tima.
Jak mnie pan znalazł?
Doceniłem twoją inteligencję.
Muntze to miły człowiek.
Pomożesz? Szykujemy przyjęcie na urodziny Fuhrera.
Pan Smaal, witam. Zapraszam.
Nie, fortepian tam.
Przyniosłam więcej.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Wygląda wspaniale.
Nie zapomnij podświetlić Fuhrera.
- Dajcie reflektor. - Kapitanie.
Rozkaz egzekucji trzech terrorystów...
jutro rano. Potrzebny podpis.
Nie będzie żadnej egzekucji.
Przyznali się. Musimy ich rozstrzelać.
Póki ja tu dowodzę,
nie będzie egzekucji.
Odmaszerować.
Jezu, ale się porobiło. To już naprawdę koniec.
Tutaj, za mną.
Ellis?
Już idę.
- Co tutaj robisz? - Może to złagodzi jego temperament.
- Najładniejszy dla ciebie. - Jak miło... Jedziesz ze mną?
- Chciałam zajrzeć do domu. - Przyjdziesz wieczorem?
Oczywiście. Wezmę trochę rzeczy.
Gunther, kochany.
Ronnie, moja tygrysico...
- Działa wybornie. - Ellis.
Gunther, nie przestawaj.
- Ale napalona. - Nazistowska dziwka.
- Po wojnie się nią zajmiemy. - Ogolić łby, wymazać dziegciem...
- ...i pod ścianę. - Ależ jesteście prymitywni.
Nie o to walczymy.
Cholera, telefon.
Nie przestawaj...
Prawie doszłam. Uważaj, kapiesz.
Tu Franken. Dobra, przyślijcie go.
Dokończymy w nocy, teraz zmiataj.
Wejść.
- Dzień dobry, jak zdrowie? - Dobrze.
Proszę usiąść. Mam dla pana zapłatę.
- Co to było? - Chyba otworzył sejf.
Na moim biurku leży nowa lista.
Nie zostało ich wielu. Warto?
Możemy zgarnąć pół miliona.
To będzie moje ostatnie zlecenie.
Znam ten głos.
Co?
- To on nas przemycał. - Cicho.
- Generator siada. - Naprawię.
- Oto zapłata. Proszę przeliczyć. - Nie ma potrzeby.
Na kiedy zbierze pan grupę?
Za trzy dni.
To on... To van Gein.
Twoi Żydzi obracają się w zamożnych kręgach. Kto jest twoim informatorem?
Nie twój interes.
Wystarczyłby mi dzień, żeby się tego dowiedzieć.
Mógłbyś przypłacić to życiem.
Albo je uratować, po wojnie.
Mnie już dawno tu nie będzie. Chodźmy się napić
za kolejną grupę zawszonych żydków.
To nie pech, lecz pułapka.
Po kolei wykreślają nazwiska z listy.
Co to za lista?
Zamożnych Żydów. Obiecują im podróż do Belgii i mordują.
- Skąd wiesz? - Bo sama dałam się nabrać.
Wymordowali całą rodzinę na moich oczach.
Jezu, Ellis... to potworne.
- Kim jest ten van Gein? - Podaje się za członka ruchu oporu.
Organizuje ucieczkę dla Żydów, każe im zabrać wszystkie pieniądze.
Franken czeka w ukryciu. Morduje i okrada ciała.
Teraz mają nową listę z nazwiskami potencjalnych ofiar.
Musimy coś zrobić.
Jak im pomóc? Nie wiemy kim są, gdzie mieszkają.
- Zlikwidujmy Frankena. - To kawał sukinsyna!
Nie wolno nam. Rozstrzelają 20, 30 więźniów.
Tyle samo Żydów zginie, jeśli będzie żył!
Czy życie Żyda jest więcej warte od życia Holendra?
Frankena nie ruszamy.
A van Gein?
Van Geina też nie ruszamy. Proszę wyjaśnić, panie Smaal.
Negocjuję rozejm.
Wstrzymamy ataki, w zamian za wstrzymanie represji. Wszystko jest na dobrej drodze.
Rozumiem... Dlatego Franken i Muntze się posprzeczali.
Gratuluję, Gerben. Ocaliłeś Tima.
Nie tylko jego. Masz obiekcje?
Ależ skąd. Przecież są "dobrymi Holendrami".
Gerben jest szefem. On decyduje.
Zatem żegnam.
Ellis.
Przykro mi, jest jak jest.
Odwaliłaś kawał dobrej roboty z mikrofonem.
Też nie chcę, by ci Żydzi zginęli.
Gerben ma rację. Śmierć van Geina nic nam nie da.
A jeśli go porwiemy?
Franken zastrzeli zakładników.
Pomyśli, że van Gein się wycofał.
Po otrzymaniu nowej listy?
Van Gein chce się zabezpieczyć na czas, kiedy wojna się skończy.
Franken pomyśli, że się ulotnił.
Kuipers i Smaal zapomnieli o jednym.
Ktoś wystawia tych ludzi.
Van Gein domyśla się kto. Wyduszę to z niego,
jak będzie trzeba.
Chodź. Zbiorę ludzi.
Nie mogę. Mam spotkanie z Muntzem.
Jesteś jedyną osobą, która widziała van Geina.
Musisz pójść z nami.
To on.
Idziemy.
Daj szalik.
Teraz!
Wystrzelał się!
Theo.
- Strzelaj. Strzelaj! - Nie mogę!
Psia mać,
ty dziwko! Do diabła z tobą!
Przekląłeś!
Bluźnierca!
Przekląłeś!
Dość, Theo. Chodźmy!
Masz fart, kula minęła w kość.
Trzeba ją usunąć. Wyjmij chloroform z płaszcza.
Weź głęboki wdech.
Przestań, ty konowale! To gówno nie działa.
Data ważności '41. Wieki temu.
- Na van Geina też nie podziałało. - Nic nie działa po 5 latach ich rządów.
Wybieraj: młotek czy gin?
Gin, kretynie.
Zdrowie.
Pomyśl o czymś przyjemnym.
Mam ją.
Dzięki, konowale.
Za szczęśliwe zakończenie.
Van Gein nakosił szwabom forsy.
Pewnie szło w miliony.
Skuś się, Theo.
Cholerne serojady! Ukatrupili mi najlepszego żołnierza.
Dzielny wojownik przynosił miliony,
póki nie zginął od strzału w serce z rąk tych cholernych terrorystów!
Zabiłem człowieka. Będę potępiony.
Wymierzyłeś sprawiedliwość. On jest mordercą, nie ty.
Postąpiłem jak Nazista. Popełniłem morderstwo. Jestem przeklęty!
Mówiłem, że macie tego nie robić? Do cholery, zabroniłem!
Zasługiwał na śmierć.
Teraz rozstrzelają Tima!
I 40 więźniów.
Bo tobie zachciało się być bohaterem i ukatrupiłeś gnidę!
Rany... Czterdziestu ludzi? Skąd wiesz?
Z podsłuchu w biurze Frankena.
To jego najlepszy agent. Aż się gotuje ze złości.
Prowadzisz rozmowy z Muntzem.
Stracił posłuch po tym, co zaszło.
Tima nic nie uratuje.
Twoi pobratymcy są za to bezpieczni.
Ja za to odpowiadam i nikt więcej.
Oddam się w ich ręce. Rozstrzelają mnie zamiast nich.
Idę z tobą. To ja strzeliłem.
- Ja też pójdę. - Pójdziemy wszyscy.
Stać! To żałosne. Jesteście pijani.
Flaszka ginu i ruch oporu dobrowolnie idzie na śmierć?
- To nie jest wyjście! - Więc co?
Odbijemy więźniów.
Skąd przekonanie, że można stamtąd uciec?
Mam plany budynku z czasów, gdy był jeszcze bankiem.
Od przyjaciela z Ratusza.
Jestem.
Myślałem, że już cię nie zobaczę.
Przepraszam. Zastała mnie godzina policyjna.
Trudno było się tu dostać.
Co my tu mamy?
Masz mnie za głupka?
Spotykam piękną kobietę,
która po kilku dniach przynosi mi...
serię znaczków, której szukałem.
Okazuje się, że jest Żydówką.
Zatrudniam ją i tego samego dnia ginie...
najlepszy agent Frankena.
Intrygujący zbieg okoliczności.
Masz wybór.
Możesz udawać greka i trafisz do Frankena albo...
wszystko mi wyjawisz.
Tylko odłóż broń...
i pocałuj mnie.
Pocałowałem.
Teraz mów.
Zdejmijcie płaszcze i bierzcie się do pracy.
To lista więzień.
Dowiedzcie się ilu mają zatrzymanych.
Potrzebujemy 40. Niech ich tutaj przywiozą.
Egzekucja odbędzie się jutro o 6:00.
Wstrzymajcie się.
Poruczniku, proszę otworzyć sejf.
Oczywiście. Które akta chciałby pan przejrzeć?
Żadnych. Jest pan podejrzany o mordowanie Żydów.
Byłoby to stosowne,
gdyby nie okradał pan zwłok przywłaszczając sobie ich mienie.
Zaniechanie przekazania żydowskiej własności Rzeszy
karane jest śmiercią. Otworzyć sejf.
Wedle życzenia, generale.
Opróżnić.
Skrytkę też.
Proszę otworzyć.
Panowie, rocznik 1939, data rozpoczęcia kampanii.
Przechowuję go, by uczcić zwycięstwo Rzeszy.
Pański informator się pomylił.
Nigdy nie zawiódł mego zaufania.
Właśnie to uczynił.
Przepraszamy.
Kapitanie, pomówimy później.
Generale...
Muntze układa się z terrorystami.
Obiecał im, że nie będą represjonowani.
Nawet za zamordowanie van Geina.
To prawda?
Ruch oporu zaprzestanie ataków i złoży broń,
jeśli dotrzymamy słowa.
To pogwałcenie rozkazu z 4 września,
- który nadal jest w mocy. - Po co przelewać krew?
Rosjanie są już w Berlinie. Przegraliśmy tę wojnę.
To defetyzm, kapitanie.
A rozmowy z wrogiem to zdrada.
Aresztować tego człowieka.
Zostanie pan za to rozstrzelany.
Z przyjemnością osobiście wydam rozkaz.
Gotowe.
Papiery umożliwią ci wjazd.
A klucze?
To duplikaty od człowieka,
który montował cele dla Niemców.
Miał wybór: kulka w łeb teraz, albo order po wojnie.
Z radością mi je wręczył.
Co ty knujesz?
Nie puszczę cię samego.
- Musisz zostać tutaj. - Chcę działać.
Mam uwolnić 40 więźniów.
Ty masz ich ukryć. Klucze.
Gerben...
Przywiozę Tima. Słowo.
- Czemu zeszłaś z pozycji? - Aresztowali Muntze'a.
- Słyszeliśmy. - Niech się wybiją.
- Jego też uwolnij. - W życiu!
Inaczej odchodzę.
Chyba nie mamy wyboru.
- Aż tyle dla ciebie znaczy? - Przeszkadza ci?
Przywieź go.
Czas na zabawę.
Nie przejmujesz się, że Muntze zginie?
- Póki życia jest nadzieja. - Nadzieja na co?
Alianci nadchodzą.
To nas nie uratuje. Pracowałyśmy dla Niemców.
Rodziny ofiar Frankena chcą zemsty,
- ruch oporu wybije nas, jak kaczki. - Nikogo nie zabiją.
- Tego nie wiesz. - Właśnie, że wiem.
Masz znajomości?
Ellis... to znaczy, że...
Jesteś szpiegiem?
Jasny gwint. Nigdy bym nie zgadła.
Jak Mata Hari, czy Greta Garbo.
Panie, czekamy na was.
Idź, zaraz dołączę.
Ale Garbo na końcu wpadła.
Dokumenty!
Więźniowie i zamachowcy z Utrechtu.
Sześciu łachudrów na egzekucję.
To oni.
Zgadza się.
Można jechać.
Otworzyć!
Za mną.
ja, das ist meine Melodie nach der ich singen muss
nach der ich pfeifen muss und tanzen muss, und springen muss
die man beim ersten Ton versteht weil sie jedem in die eine geht
ja, das ist eine Melodie die mich so selig macht
wenn ich sie höre, hab ich immer an das Gluck gedacht
ach bitte sagt mir, liebt ihr sie meine kleine Lieblingsmelodie
- Muntze'a też? - Obiecaliśmy Ellis.
Siem!
Chodź...
To ja, Maarten.
Tim, chłopie...
ich tanze mit dir in den Himmel hinein
in den siebenten Himmel der Liebe
die Erde versinkt, und wir zwei sind allein
in dem siebenten Himmel der Liebe
Refren. Wszyscy razem!
ich tanze mit dir in den
Himmel hinein
Szybciej.
Co się tam dzieje, poruczniku?
Wszystko pod kontrolą, generale.
Straż!
Uciekamy!
- Co się stało? - Wynosimy się!
Czekaj.
Teraz!
Ronnie, pomożesz Kautnerowi. Ellis,
pójdziesz ze mną. Muszę napisać raport.
I co?
Zastawili pułapkę. Nie udało się.
Co z Timem?
Usiądź, proszę.
Świetnie się spisałaś, Ellis.
Jestem pełen podziwu.
Dla Fuhrera zrobię wszystko.
Rezultat przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania.
- Czy to może być prawda? - Niech to szlag.
Otwarty lufcik od kotłowni to doprawdy przedni pomysł.
Wystawiłaś ich.
Zasłużyłaś na te pieniądze.
Ta suka nas zdradziła. Dla forsy! Chytra żydowska dziwka.
- Nie można im ufać. - Milczcie!
Można już zdjąć ten portret.
Ten gadżet już się nam nie przyda.
Panie Kuipers, tu porucznik Franken. Z żalem żegnam się z panem.
Ellis, chcesz coś dodać?
Proszę na siebie uważać, Kuipers. Dziękuję za współpracę.
Nie mieszaj się w sprawy, które cię przerastają, laleczko.
Jutro podzielisz los ukochanego.
Dorwiemy tę dziewuchę i zabijemy.
Jak mogła? Jest Żydówką.
- Może była pod presją. - Nawet jeśli...
Niełatwo dokonać właściwego wyboru z lufą przy skroni.
To żadne usprawiedliwienie. Dopadniemy ją, choćby nie wiem co.
Nieważne gdzie... Nieważne kiedy...
Żwawo, ruszaj się.
Pusta!
Proszę bardzo.
O, nie! Moja suknia! Kto ma chusteczkę?
Szybko.
Łaskocze!
Chodź.
Daj broń.
Franken nigdy nie weźmie nas żywcem.
Proszę jechać.
- Sytuacja opanowana, Siegfried? - Tak.
Jedź.
- Gdybyś coś chciał... - Nie gadaj, jedź!
Nie bądź opryskliwy. Uwijasz się, jak pszczółka.
Wytarłbyś naczynia, leniu.
Miło tu, prawda?
Chciałabym, żeby tak było zawsze.
Może tak być. Jeśli będziemy razem.
Na zawsze?
Byle nie w Holandii.
Myślą, że ich zdradziłam. Będą mnie szukać.
Postawimy sprawę jasno. Wiemy, kto jest zdrajcą.
Mój optymisto. Naprawdę myślisz, że uwierzą oficerowi SS?
Co innego nam pozostaje?
Oto najświeższe informacje.
Kwatera Główna sił niemieckich poddała oddziały stacjonujące
w Holandii, północno-wschodnich Niemczech oraz w Danii,
dowódcy XXI grupy armii.
Już po wszystkim. Koniec wojny.
Dla nas dopiero się zaczyna.
Nie przypuszczałam, że będę obawiać się tego dnia.
Porucznik Franken.
Odcumować!
- Wyliczyłeś kurs? - Tak.
- Za 6 godzin będziemy w Hamburgu. - Bardzo dobrze.
- Zobacz, co się stało. - Tak jest.
Joseph, znalazłeś usterkę?
Joseph?
Myślałeś, że dam ci uciec?
- Czego chcesz? - Ciebie... i łupu.
Ellis!
Tu, w jeepie. Zaczekaj.
- Ronnie! - Wsiadaj.
- Jak się tu znalazłaś? - Stałam z przodu...
i szczerzyłam zęby.
Nowy narzeczony. Ma wszystko, czego mi trzeba!
Pończochy, czekoladę i whisky. Kocham go!
- Chcesz się przejechać? - Nie mam czasu.
Do zobaczenia.
Cześć!
ZDRAJCA
NAZISTOWSKA DZIWKA
Chwileczkę, już idziemy.
Pozwól, Wim. Kanadyjczycy przyszli.
To ty? Żyjesz?
Wielu wolałoby, żebym nie żyła.
Myślałem, że was rozstrzelano.
Franken nie mówił, że uciekliśmy?
Komu miał powiedzieć? Mnie?
Ukrywaliśmy się. Dopiero wróciliśmy.
- Nie zamierzaliście się ulotnić? - O czym ty mówisz?
Kanadyjska policja ma po nas przyjechać.
Świetnie. Pojedziemy z wami.
- Zaczekamy w gabinecie. - Ludwig, co z tobą?
Jazda.
Siadajcie.
Obwiniacie mnie za nieudaną próbę ratunku?
I za mordowanie własnych klientów.
Jak śmiesz. Mąż znał tych ludzi od lat. To byli nasi przyjaciele.
A mój motyw?
Rabunek rzeczy złożonych w twoim depozycie.
Doniosłeś Frankenowi o podsłuchu.
Pomysł odbicia więźniów był twój.
Wysłałeś tych ludzi na rzeź.
Moment.
Kuipers poparł mój plan.
Każdy walczyłby o swoje dziecko.
Wszyscy mamy swoje tajemnice, kapitanie.
Mogę coś pokazać?
Długo zastanawialiśmy się z żoną nad tą sprawą.
Przejrzeliśmy notes.
Wyciągnęliśmy rozmaite wnioski. Prawda, kochanie?
Jakie?
Przedstawię je w obecności kanadyjskiej policji.
Powiedz nam teraz.
Jako prawnik, nie mogę.
Muszę być obiektywny.
Oto i oni.
Każdy podejrzany ma prawo do sprawiedliwego procesu.
Nawet największy drań?
Tak.
Jesteśmy gotowi. Ty?
Wim?
To Muntze. Brać go.
Mamy Muntze'a!
Tam jest Ellis de Vries. Idziemy po nią!
Mamy cię, suko!
- Kapitan Muntze. - Rozkuj go, John.
Proszę usiąść.
Pułkowniku, oto raport, dowodzący, że Muntze kolaborował...
z Kuipersem.
Co on tu robi?
Generał Kautner zaoferował nam pomoc w opanowaniu bałaganu.
- Kim jest Kuipers? - Zagorzały stalinista.
Niedawno zawarli sojusz.
Chciałem uniknąć przelewu krwi.
Negocjował z komunistami, naszymi wrogami.
Masz tupet, Kautner.
Zrobi wszystko, by się ratować.
Kto by nie zrobił?
Zajmiemy się tym. John, odprowadź do celi.
Za pozwoleniem...
To wyrok śmierci.
Muntze został skazany za zdradę przez trybunał wojskowy.
Decyzje niemieckiego trybunału nie mają znaczenia. Są anulowane.
Ma pan błędne dane. Brytyjskie prawo wojskowe honoruje...
postanowienia niemieckiego trybunału.
Niezależnie od kapitulacji.
Artykuł 153, dla ścisłości.
Mamy wykonać wyrok na świadku?
Wasz generał Foulkes zezwolił nam na dyscyplinowanie...
własnych ludzi.
Proszę spytać.
Jeśli pan odmówi, wystosuję skargę do generała...
i pożałuje pan tej decyzji.
Wie pan, jacy są generałowie.
Żandarm!
Zabierzcie go.
Baczność!
Cel!
Pal!
Wstawać! Idziecie na katechezę.
Zabrać wiadra z gównem.
Kaplica jest na górze.
Do beczki z tym.
Szybciej!
Słuchajcie głosu Boga, to szansa odkupienia waszych win.
Patrz na wprost.
't scheepke onder Jezus' hoede
met zijn kruisvlag hoog in top
neemt als arke der verlossing
allen die in nood zijn op
Cisza!
Przyszliśmy pooglądać gęby zdrajców. Pokażcie mordy!
- Podnieść łby! - Jakie zakute pały.
- Może reszta jest lepsza. - Ściągać łachy.
- Faceci, portki w dół. - Pokażcie tyłki.
- Babki topless! - Cycki na wierzch!
To też.
- Tylko żeby nie zaczęli się parzyć! - Rozbieraj się.
Śpiewała dla szkopów!
Teraz zaśpiewa dla nas.
- Dla was? Nigdy! - Ależ tak, wszyscy zaśpiewamy.
happy days are here again
Śpiewaj.
Ty pizdo! Myślisz, że możesz ze mną pogrywać?
Ja ci pokażę, nazistowska suko!
Zostaw ją, odsuń się!
Ale sztynk!
Ma ktoś perfumy?
Z drogi! Strażak biegnie na ratunek.
Puszczaj!
- Zwiń to, ale już. - Żołnierska władza tu nie sięga.
Pułkownik Akkermans, w służbie Księcia.
To, co się tu dzieje to hańba.
To skandal!
Hańba dla społeczeństwa! Całkiem, jak naziści!
W ciągu doby zostaniecie przeniesieni.
Proszę przetłumaczyć, pułkowniku.
Za 24 godziny was stąd wyleją, wy zasrani faszyści.
Już was tu nie ma, śmiecie!
Zajmij się tą biedaczką.
Ellis, już po wszystkim.
Wstań.
Zabierz mnie stąd.
Chwileczkę, pani de Vries. Pani depozyt.
Proszę sprawdzić czy wszystko jest.
Notes Smaala?
- To doktor. - Doktor Akkermans.
Doktor należał do ruchu oporu. Niech żyje doktor!
Czekolada!
Tylko nie rozdaj całej. Nadal jest deficyt.
oranje boven, oranje boven leve de koningin
Coś ci pokażę.
- Skąd masz te rzeczy? - Franken chciał je wywieźć.
Powstrzymałem go. Należały do Żydów, których zamordował.
Dostałam to od ojca.
Z okazji pierwszego występu.
Franken próbował cię wrobić.
Wyjaśnię sprawę Kuipersowi, a nawet samemu Księciu.
Wytłumaczę.
Nie uwierzą.
Postaram się. Będzie happy-end. Napijesz się?
Mam prośbę... Aresztowali Muntze'a. Chcę się z nim zobaczyć.
- Nic nie wiesz? - O czym?
- Głupia sprawa. - Co się stało?
Jakiś kanadyjski kretyn...
pozwolił rozstrzelać go szkopom.
Czy to się nigdy nie skończy?
To cię uspokoi.
Połóż się.
Lepiej?
Tak, to insulina.
Dużo insuliny.
Dzięki niej zaśniesz. Na zawsze.
Bohaterowi należą się wiwaty!
Leż spokojnie.
Niebawem dołączysz do rodziny.
Może spotkasz też Muntze'a.
Wilhelmus van Nassouwe ben ik van Duitsen bloed
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood
een prinse van Oranje
ben ik vrij onverveerd.
de koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd
Zatrzymać ją.
To moja pacjentka. Jest chora. Zatrzymać ją!
Zatrzymajcie ją. Jest niebezpieczna.
Postawcie mnie na ziemię!
Dopadnę cię, suko!
Złoty pierścień, numer 23.
Znaleźliśmy go.
Gerben. Lepiej idź na spacer.
Niech zrobią to nasi, a szwaby go nie dotykają.
Wy tam, przerwa.
Chłopaki, dla Gerbena.
W aucie czeka Ellis de Vries. Prosi o rozmowę.
Panie Kuipers, spokojnie. Proszę się uspokoić.
Ma informacje. Nazwiska ludzi...
Ellis.
Poznajesz?
- Co masz do powiedzenia? - To.
Tu jest wszystko.
Od 1942 Hans i wspólnicy pomagali ukrywać się Żydom.
To byli pacjenci Hansa
oraz klienci Maartena i Keesa. Jeden to bankier, drugi prawnik.
Hans wiedział ile mają pieniędzy i gdzie się ukrywają.
Smaal notował wszystkie nazwiska. Weissman, Goud, van Witze,
odebrali od niego depozyt, by móc uciec do Belgii.
Sprawdziłem w Czerwonym Krzyżu. Nie dotarli do Belgii.
Wywożono ich na mokradła, mordowano i ograbiano.
- Moi rodzice. - Leczyli się u Hansa?
Nie. Brat miał zapalenie wyrostka.
Smaal posłał do nich Hansa.
Zapisał: "Dr A. u Steinów".
Dobry Samarytanin zoperował.
Nieźle, biorąc pod uwagę, że nie był chirurgiem.
Hans wydał ich Frankenowi.
Franken wysłał van Geina i dwa dni później już nie żyli.
Nie mogę uwierzyć, że to Hans.
- Wiesz kogo aresztowano rok temu? - Nie wiem.
Na szczęście Niemcy robią po 15 kopii.
Oficjalny protokół aresztowania...
doktora Akkermansa w lutym 1944.
Podpisany przez Frankena.
Smaal napisał potem: "Dr A. zwolniony z braku dowodów".
Zawarli układ.
Sukinsyn!
- Wymordował własnych ludzi. - Keesa, Maartena, wszystkich.
By nie pytali, jak się wiedzie ich żydowskim klientom.
Aresztowaliście go?
Niestety nie. Zbiegł.
Rozpłynął się. Mieszkanie puste.
Byliśmy. Walizki z łupem znikły.
Gerben...
Musimy jechać. Przekażę rejestrację wozu Hansa do wszystkich posterunków.
Kapitanie... Zostanę z Gerbenem.
oranje boven oranje boven, leve de koningin
To jeep Hansa.
Karawan zniknął.
- Ta sama sztuczka. - Dokąd mógł pojechać?
Pewnie do Belgii, ale kapitan uprzedził wszystkie posterunki.
Prowadź.
Zawiadomię policję.
To niedaleko. Nie, nie trzeba.
Minął posterunek w Hollands Diep.
Skręć w prawo.
- Kontrola. - Dopiero minąłem posterunek.
Dokumenty!
Willi?
- Z tyłu, szybko. - Co jest, do cholery?
Ellis, to ty?
Nie rób tego.
Wypuść mnie!
Ellis, to dla ciebie.
Biżuteria. Jest tego mnóstwo. Złoto, kamienie...
I dolary. Weź, są twoje.
Otwórz wieko, proszę.
Co robisz?
Do diabła.
Co robisz?
Nie rób tego, na Boga.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Otwórz wieko! Wypuść mnie!
Nie rób tego!
Na Boga!
Ellis, przestań!
Kochanie, wszystko ci wyjaśnię.
Cholera! Ty zawszona suko! Dorwę cię!
Zabiję cię, nazistowska dziwko!
Powinniśmy otworzyć trumnę.
Powinniśmy...
Co zrobimy z pieniędzmi?
- Nie należą do nas. - Do nikogo nie należą.
Jedynie do zmarłych.
Zamilkł. Nareszcie.
Długo to trwało.
Mamusiu!
- Cześć, skarbeńki! - Witaj, kochanie!
- Gdzie byłaś? - Tu, nad wodą.
- O czym myślałaś? - O przeszłości.
KIBUC ZBUDOWANY Z PIENIĘDZY ŻYDOWSKICH OFIAR II WOJNY ŚW.
Wystąpili
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Muzyka
Tekst polski: Marcin Leśniewski